Mercurius & Manifestatie

Jung komt in zijn boek Symboliek van de Geest met betrekking tot deze mythologische figuur Mercurius tot de volgende eigenschappen:

a. Mercurius bestaat uit alle tegenstellingen die men zich voor kan stellen. Hij bezit een duidelijke dualiteit, waaraan echter steeds als eenheid een naam gegeven wordt, al kunnen ook vele innerlijke tegenstrijdigheden in evenveel verschillende, schijnbaar zelfstandige gestalten dramatisch uiteenvallen.
b. Hij is fysisch en geestelijk tegelijk.
c. Hij is het proces van transformatie van het lagere, fysische in het hogere, geestelijke en vice versa.
d. Hij is en duivel en een heiland, die de weg wijst. Hij bezit een evasieve listigheid en is de godheid, zoals deze zich in de moederlijke natuur aan de mensen toont.
e. Hij is het spiegelbeeld van de mystieke ervaring van de artiflex, die met het opus alchymicum gepaard gaat.
f. Als beeld van deze ervaring stelt hij enerzijds het Zelf voor, anderzijds het individuatieproces en krachtens de onbegrensdheid van zijn omschrijving ook het collectief onbewuste.

Sinds de nieuwste ontdekkingen binnen de kwantumfysica zou er een non-lokale ruimte zijn, waar geen waarneming mogelijk is en fungeert als veld van oneindige potentialiteit en waar toegang tot is door middel van intentie en vrije wil. De wereld is niet maakbaar en maakbaar tegelijk en door het verruimen van die vrije speelruimte kunnen we leren om een steeds een ruimer perspectief in te nemen en er zich een andere persoonlijke werkelijkheid ontvouwt. Het klassieke en moderne wereldbeeld zorgt dat we, hoe we naar de werkelijkheid aankijken en met elkaar er over communiceren, zonder dat we dat nu altijd in de gaten hebben, werken met een soort consensus realiteit: